~*~*P@tOnGk0 ,, If everything were changed, I would be the same ~you never know~
วันนี้ผมได้โกหกอย่างร้ายกาจต่อคนที่ผมรัก
ผมทำร้ายเธอด้วยคำพูดแสนเย็นชา
"ผมทำใจได้แล้วที่คุณต้องไป"
ผมพูดออกไปเต็มปาก ทั้งๆที่มันไม่เป็นความจริงซักนิด
เธอตัดสายไปทันที หลังจากที่ได้ยินคำนั้น
ป่านนี้เธอคงร้องไห้เพียงลำพัง
แล้วคิดมากเรื่องของเราอยู่แน่ๆ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน .. ผมคงโทรกลับไปหาเธอ
ไม่มีใครอยากให้คนที่ตัวเองรักต้องเสียใจหรอก จริงมั้ย?
ผมก็ไม่ได้ต้องการอย่างนั้น
แต่เพราะผมตามใจเธอมากเกินไปแล้ว
เธอถึงได้เอาแต่ใจ แล้วไม่รู้จักโตซักที
สุดที่รักของผม
ถ้าหากคุณเอาเวลาที่ใช้ในการเล่นเกม
หรือเวลาที่คุณนอนตื่นสาย
มาอ่านเรื่องที่ผมพูดถึงคุณในไดอารี่ หรือ บล๊อคต่างๆ
คุณคงเข้าใจผมมากกว่านี้
ในขณะที่เราไม่ได้เจอกัน
คุณกลับปล่อยเวลาให้มันผ่านเลยไปอย่างไร้ค่า
แล้วเอาแต่เฝ้ารอการปรากฏตัวของผม
โดยที่คุณไม่พยายาม หรือ ดิ้นรนเพื่อให้ได้เจอผมเลย
คุณเอาเปรียบผมมากเกินไปแล้วนะครับ
สิ่งที่คุณคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้
มันเป็นเพราะคุณไม่เคยพยายามเลยต่างหาก
คุณไม่เคยเปลี่ยน
ผมคงไม่ใจร้ายเกินไปใช่มั้ย?